Zoeken
  • Eva Barends

Parijs met Jonne

De Thalys vanuit Parijs naar Rotterdam. Het is namiddag. Buiten op het perron lijkt het wel lente. Warme zonnestralen schijnen door het stoffige raam de coupe binnen. Toeristen schuiven in de ongemakkelijke rode banken en bladeren dromerig door de reisgids van Parijs. Er klinkt geritsel van zakjes met de laatste croissantjes van de bakker.


Naast mij, aan de andere kant van het gangpad zit een echtpaar. Ze zijn in de vijftig. De vrouw heeft kort grijs haar en een degelijk brilletje op. Haar man draagt een kaki broek  en een fleecevest. Ze hebben allebei het tafeltje voor zich uitgeklapt met daarop een blikje Icetea. Als de trein zich in beweging zet, kijken ze mistroostig, maar genietend uit het raampje. Ze veren soms een klein beetje op als ze buiten iets voorbij zien schieten wat ze herkennen. De Sacre Coeur schittert in het gouden middaglicht, het ziet er sprookjesachtig uit.


Nou, dit had Jonne ook wel leuk gevonden. Parijs” zucht de vrouw terwijl ze nog door het raampje staart. Haar man mompelt iets. “Tja, als ‘ie nou ’n vriendinnetje had gehad…” gaat de vrouw verder, “dan had ik ‘m dit wel aangeboden, zo’n reisje”. Haar man knikt en neemt een slokje van zijn Icetea. “Ja…Dit zou ‘ie echt leuk vinden. Denk je niet? Maar ja, hij heeft geen vriendinnetje. Alleen is het ook zo wat. Toch?”, ze knikt tegen zichzelf, haar man friemelt aan het lipje van zijn blikje fris.


Buiten schieten inmiddels de buitenwijken voorbij. De laatset zonnestralen zijn verdwenen en het landschap heeft zijn magische glans verloren. In de coupe klinkt tevreden geroezemoes.


De vrouw pak een reisgidsje van de ANWB en een pen, ze stoot haar man aan: “we moeten nog even onze aantekening bijwerken” zegt ze. Samen bladeren ze door hun weekendje weg, de vrouw schrijft driftig opmerkingen bij sommige foto’s en teksten.Haar man kijkt keurend mee en zegt dan: “ja, Jonne, Ja... Anders nemen we ‘m gewoon mee toch, volgende keer”.





0 keer bekeken

©copyright E.Barends 2020

  • Instagram